YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1374
KARAR NO : 2012/1783
KARAR TARİHİ : 16.02.2012

Irza geçme ile ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanıklar … ve sanık …’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in atılı suçlardan beraatine, sanık …’in ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan (2 kez) mahkûmiyetine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.01.2007 gün ve 2006/273 Esas 2007/18 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekili ile sanık … müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’e yönelik ırza ve namusa tasaddide bulunma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ve sanık …’in ise üzerine atılı ırza geçme ile ırz ve numasa tasaddide bulunma suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurların aşamalarda değişmeyen samimi anlatımları, sanıkların birbirleriyle çelişen savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık …’in olay tarihinde mağdur …’u rızasıyla otele götürdüğü, odaya girdiklerinde mağdura hitaben “soyun lan” dediği ve yumruk atarak mağduru soyunmak zorunda bıraktığı, ırzına geçmek üzere penisi ile anüsüne baskı yaptığı, daha sonra aynı eylemi tekrarladığı, mağdurun aşamalarda “sanık bana cinsel uzvunu sokmaya çalıştı ancak tam olarak girmedi” ve “her iki sanık da organlarını benim içime sokmaya çalıştılar, ben her ikisine de mani oldum” beyanları ve dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanık …’in mağdur Yakub’a yönelik eyleminin mağdurun etkin şekilde engellemesi nedeniyle tamamlanamayıp cebir ve tehdit ile ırza geçmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden,
Sanık …’in aynı yetiştirme yurdunda kalan mağdur …’i daha önceden tanımayan sanık …’e teslim ettiği, sanık …’in mağdur …’i cebren ve tehditle korkutarak otele götürdüğü, odaya girdiklerinde mağdurun soyunmasını istediği mağdurun karşı çıkması üzerine “sen hala benim kim olduğumu öğrenemedin mi?” dediği ve mağduru tehditle soyunmak zorunda bıraktığı, emekler şekilde durmasını istediği, penisi ile anüsünü zorladığı eylemini tamamlayamayınca bu sefer de sanığın sırt üstü yatarak mağduru penisine oturtmak istediği ancak boşalması nedeniyle livata eylemini tamamlayamadığı dosya içeriğinden anlaşılmış bulunmasına göre sanık …’in eyleminin mağdur …’e yönelik cebir ve tehdit ile ırza geçmeye teşebbüs, diğer sanık …’in eyleminin ise bu suça fer’i iştirak niteliğinde olduğu nazara alınmadan,
Dosya içeriğinden sanık …’in mağdur …’u yurdun banyosuna sokup yere yatırdıktan sonra onun üzerine çıkarak ırzına geçmek üzere penisi ile anüsüne baskı yaptığı, mağdurun sanığın içine girmesine engel olması ve sanığın boşalması nedeniyle livata eylemini tamamlayamadığı anlaşılmış olduğu halde, bu eylemin ırza geçmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden,
Suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. hükümlerinin lehe aleyhe kanunun tespiti için ve denetime olanak verecek şekilde mukayesesi yapılarak lehe kanun hükümlerinin belirlenmesi ve sanıklar hakkında buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek, sanık …’in mağdurlara yönelik eylemlerinden dolayı ırza tasaddi suçundan mahkûmiyetine, sanık …’in mağdurlara yönelik eylemlerinden dolayı beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekili ile sanık … müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.