YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7503
KARAR NO : 2013/11890
KARAR TARİHİ : 20.11.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2013 gün ve 2012/2 Esas, 2013/100 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya kapsamına göre, suç tarihinde önceki bir tarihte mağdurenin babası …’nin, mağdureye yönelik olarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davası nedeniyle Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/156 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılamasının yapıldığı ve TCK.nın 103/6. maddesinin uygulamasına esas alınan Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin 27.02.2013 tarihli raporunda da sadece iddia edilen cinsel istismar olayına (ağabey ve baba) bağlı olarak “Kronik Travma Sonrası Stres Bozukluğu” ve “Depresyon” tanıları konulduğunun ve ruh sağlığının bozulmuş olduğunun belirtilmesi karşısında Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/156 Esas sayılı dosyasının onaylı örneği eklenerek mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle mağdurenin babasının çocuğun nitelikli cinsel istismar eyleminin de irdelenmek suretiyle mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın hangi eylem sonucu olduğunun ve sanığın eylemi nedeniyle ayrıca ruh sağlığının bozulmuş olup olmadığının tespiti hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tayin ve takdiri gerekirken bu hususlar belirlenmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.