YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13053
KARAR NO : 2012/2029
KARAR TARİHİ : 22.02.2012

Fuhuş suçundan sanık … ‘ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2008 gün ve 2006/903 Esas, 2008/286 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure sayısınca suç oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın sabıka kaydı da değerlendirmeye alınıp failin kişiliği, geçmişi irdelenerek TCK.nın 62. maddesinin ve yine gerekçede çelişkiye düşülmemek suretiyle sanığın adli sicil kaydı ve bir daha suç işlemeyeceğine dair mahkemeye kanaat gelmediği gerekçesiyle TCK.nın 51 ve CMK.nın 231/5. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin mahkemenin kanaat ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükmünden çıkartılarak bunun yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.