YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1229
KARAR NO : 2012/100
KARAR TARİHİ : 10.01.2012

Irza geçme ve … olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; davaların düşürülmesine dair Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.02.2006 gün ve 2005/352 Esas, 2006/20 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında daha önceden 765 sayılı TCK 434. madde kapsamında verilen erteleme kararından sonra nüfus müdürlüğünün mağdure ve sanığın boşandığının ihbarı üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, boşanmanın sanığın kusurundan kaynaklanıp kaynaklanmadığının değerlendirilmesi, bu kapsamda, 5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi, tüm bunların gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, 5237 sayılı TCK.nında erteleme hükümlerinin bulunmadığından bahisle düşme kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.