YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11562
KARAR NO : 2012/5045
KARAR TARİHİ : 03.05.2012
Sarkıntılık ve hakaret suçlarından sanıklar … ve …’nin yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in sarkıntılık, sanık …’in ise cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Espiye Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2007 gün ve 2004/70 Esas, 2007/145 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkında 5237 saylı TCK.nın 105/1. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı olarak paraya çevrilmesi sonucu tayin olunan 1860 TL adli para cezası temyiz sınırı altında kalmakta ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 29.09.2009 gün ve 2009/173 Esas, 2009/209 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, doğru uygulama yapılması halinde temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylem için yanılgılı uygulama ile kesinlik sınırında kalan bir ceza verilmesi halinde bu hükümlerin aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine tâbi olacağından temyiz incelemesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında hakaret suçundan açılan kamu davaları ile ilgili hüküm kurulmamış ise de, bu hususta mahkemesince karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklara isnat olunan sarkıntılık suçunun 765 sayılı TCK.nın 421. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan 01.12.2003’ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.