YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1400
KARAR NO : 2012/11435
KARAR TARİHİ : 15.11.2012

Cinsel taciz ve tehdit suçlarından sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2009 gün ve 2009/1351 Esas, 2009/1178 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin olarak yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 gün ve 5-173/209 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine ve suçun vasfına yönelik temyiz üzerine temyiz denetimine konu olabileceği, bu kapsamda yapılan incelemede, doğru uygulama yapılması halinde, TCK.nın 106/1-2. cümlesi ile belirlenen 30 gün hapis cezasının, TCK.nın 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği, ancak sanık temyizinin suçun vasfına yönelik olmadığı gibi aleyhe temyizin bulunmadığı, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219/3-B sayılı Kanun ile değişik CMUK.nın 305. maddesi uyarınca verilen ceza miktarına göre kesin olan hükmün, temyizi kabil olmadığından sanığın tehdit suçuna yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin cinsel taciz suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.