YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7148
KARAR NO : 2022/213
KARAR TARİHİ : 13.01.2022
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.04.2018 gün ve 2017/74 – 2018/557 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.06.2020 gün ve 2018/4033 – 2020/760 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili, ticari ilişki çerçevesinde davalı firmaya 500.000,00.- TL tutarında bir teminat senedi verdiklerini, davalının senedi 206.213,15.- TL üzerinden icra takibine koyduğunu, ancak davalının davacılardan olan alacağının davalı şirket kayıtlarından da anlaşılacağı üzere en fazla 55.915,74.- TL olduğunu, davalının 150.000,00.- TL için mükerrer tahsil yoluna gittiğini ileri sürerek 150.000,00.- TL borçlu olunmadığının tespitine, takibin bu miktar kadar iptaline, davalının %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacılar ile müvekkili arasında uzun yıllardan süregelen ticari ilişkileri olduğunu, müvekkili şirketin ticari kayıtları incelendiğinde davacıların davalı şirkete takip konusu edilen tutar kadar borçlu olduklarını açıkça saptanacağını savunarak davanın reddi ile %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, henüz ödenmemiş ve takip ve dava konusu edilmemiş teminatların alacak ve borç hesabında dikkate alınmaması durumunda davacıların 150.000,00 TL borçlu olmadıkları iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine onanmıştır.
Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteklerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 55,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.