Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/17384 E. 2012/5217 K. 08.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17384
KARAR NO : 2012/5217
KARAR TARİHİ : 08.05.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından sanık …, suç eşyasının satın alınması suçundan …’in yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’ın üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık …’in ise üzerine atılı suçtan beraatine dair Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2010 gün ve 2009/412 Esas, 2010/325 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re’sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurun nüfus kaydının alınmaması, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alındığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık … hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizlerin incelemesinde;
Dosya içeriğine göre, TCK.nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşulları bulunmadığı halde, sanığın cezasından anılan madde ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, kurulan mahkûmiyet hükümleri ve delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumunun uygulamalarından suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra, TCK.nın 103/6. maddesi anlamında, mağdurun ruh sağlığının olay sebebiyle bozulup bozulmadığına dair rapor düzenlendiğinin bilinmesine rağmen; olayın üzerinden 6 ay geçmeden Adli Tıp Kurumunda 30.09.2009 ve 10.02.2010 tarihlerinde yapılan muayenelere dayanılarak verilen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporunun yeterli olmayacağı gözetilerek, anılan kuruldan bu hususta ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,
Uygulamaya göre de;
Sanığın işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçuna uyan TCK.nın 103/2 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın TCK.nın 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği cezada uygun bir miktar daha artırım yapılması yerine 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.