YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/109
KARAR NO : 2011/78
KARAR TARİHİ : 18.07.2011

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda: sanığın ırza geçme eylemi reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçu kabul edilerek kamu davasının şikayet yokluğundan dolayı düşürülmesine, diğer suçtan beraatine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2006 gün ve 2006/92 Esas, 2006/282 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:  
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde reşit olmayan mağdureyle cinsel ilişkide bulunma suçu kanıtlanan sanık hakkında 03.09.2004 eylem tarihinden, doğumun yapıldığı 03.05.2005 tarihleri arasında mağdure, şikayet hakkını kullanmamış ise de; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK döneminden önce 765 sayılı TCK döneminde anılan suçun şikayete bağlı olmadığı, mağdurenin söz konusu yeni TCK.nun yürürlüğe girmesinden önce 03.05.2005 tarihinde şikayetçi olduğunu ifade ettiği gibi kovuşturma aşamasında da şikayetini sürdürdüğü gözetilerek sanık hakkında bu suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 73. ve CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.