YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/10659
KARAR NO : 2021/15450
KARAR TARİHİ : 06.12.2021

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tespit ve alacak istemlerine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda ilamda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı dava dilekçesi ve bozma sonrası sunmuş olduğu beyan dilekçesiyle; davacının 01.05.2014 tarihinde emekli aylığı almaya hak kazandığının tespitine, bu mümkün olmaz ise 01.08.2015 tarihi itibariyle emekli aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların ay be ay işleyecek faizleriyle birlikte ödenmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüyle davacıya 506 sayılı Yasanın 4759 sayılı Yasanın 3.maddesi ile değişik geçici 81/B/f maddesi gereğince 01.05.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması, ödenmeyen yaşlılık aylıklarının ay be ay işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
Somut olayda, davacının 10.04.1969 doğumlu olduğu, 3201 sayılı yasa kapsamında borçlandığı sürelere ilişkin borçlanma bedelini 17.05.2013 tarihinde ödeyerek 31.05.2013 tarihinde yaşlılık aylığı için tahsis talebinde bulunduğu, tahsis talep tarihinde 44 yaşında olduğu, kurumun tahsis talebine verdiği cevapta Almanya’da rant sigortasına giriş tarihini Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul etmemesi sebebiyle 20 yıllık sigortalılık süresinin henüz dolmadığının bildirildiği, bunun üzerine davacının açmış olduğu davada Almanya’daki ranta giriş tarihi 01.02.1989 tarihinin Türkiye’de de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne karar verildiği ve kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesince 14.05.2015 tarihinde onanması üzerine davacının 06.07.2015 tarihinde kuruma dilekçeyle başvurarak ilk tahsis talebine göre aylık bağlanmasını talep ettiği, kurumun ise 17.05.2013 tarihli tahsis talep tarihinde 45 yaşını doldurmadığı gerekçesiyle tahsis talebi geçersiz hale geldiği gerekçesiyle talebi reddettiği, 11.11.2015 tarihli ikinci tahsis talebinde koşulları sağladığı, 01.12.2015 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağladığı anlaşılmaktadır.
Davacı ilk tahsis talep tarihinde her ne kadar 45 yaşını doldurmamış ise de kuruma dilekçeyle başvurduğu 06.07.2015 tarihinde tahsis için tüm koşulları yerine getirdiği, 06.07.2015 tarihli dilekçesinin tahsis talebi niteliğinde olduğu, bu nedenle davacıya 01.08.2015 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiği anlaşıldığından, koşulları taşımadığı dönemdeki tahsis talebi esas alınarak 01.04.2014’ten itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğine yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.
O halde, davalı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.