YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7386
KARAR NO : 2021/16817
KARAR TARİHİ : 14.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın 28/07/2011 tarihinde sayaçsız su kullandığına dair tutanak düzenlenmiş olması karşısında; 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi uyarınca, “yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi” olduğu değerlendirildiğinde, katılan kurumun 28/07/2011 tarihli kaçak su kullanımına dair tespit tutanağına ilişkin cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, dosya içerisinde bulunan yapılandırma hesap tablosu ve bir kısım taksitlerin ödendiğine dair yazı cevapları doğrultusunda ödenen toplam miktarın bilirkişinin hesaplayacağı miktarı karşılaması halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, karşılamaması halinde bakiye kalan kısım için sanığa kalan miktarı da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre kalan zararı gidermesi halinde hakkında 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, sanığın kalan zararı gidermemesi halinde ise sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.