YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13751
KARAR NO : 2021/14032
KARAR TARİHİ : 14.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın 23/02/2016 ve 01.04.2016 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Samsun 9. Ceza Dairesinin 05/04/2016 tarihli 2015/215 esas sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın adreste yengesine yapıldığı, ancak Milli Savunma Bakanlığı’nın 09.04.2021 tarihli yazısına göre sanığın 06.08.2015-18.12.2015 tarihleri arasında askerde olduğunun belirtmesi karşısında, sanığın en son adresine yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu ve bu nedenlerle gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 23/02/2016 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından hazırlanan 06/02/2015 tarihli raporda “hırsızlık fiilini algılama yeteneğine ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğunun” saptanmasına karşın, dosya içerisinde bulunan ve sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen 28/04/2015 tarihli sosyal inceleme raporunda ”suça sürüklenen çocuğun % 50 zihinsel engelli olduğu, hafif düzeyde zihinsel engelinin olduğu …” şeklinde belirtilmesi karşısında; her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiillinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdaafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 14.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.