YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/23022
KARAR NO : 2012/28917
KARAR TARİHİ : 18.12.2012
T.Vakıflar Bankası TAO vekili Avukat … ile … vekili Avukat … aralarındaki dava hakkında … 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.4.2012 gün ve 158-96 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalı arasında 28/01/2003 tarihinde kredi kartı sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme hükümlerine yerine getirmeyen davalıya … 1. Noterliğinin 31/03/2008 tarihli ihtarnamesi ile muacceliyet ihtarnamesi keşide edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine … 1. İcra Müdürlüğünün 2008/1763 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, takibe ve borcu itiraz edildiğini ve davalı hakkındaki takibin durdurulmasına karar verildiğini belirterek açılan davanın kabulü ile davalının … 1. İcra Müdürlüğünün 2008/1763 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu haksız ve yersiz itirazın iptali ile takibin devamına, takibe itirazında kötü niyetli olan davalının %40’tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, aksi halde 28/01/2003 tarihli sözleşmenin ihlalinden kaynaklanan 29/04/2008 tarihi itibariyle 7.183,01 TL olan sözleşme alacağının bu tarihten itibaren işleyecek sözleşme temerrüt faiz oranları, masrafları ve fer’ileri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili 08/02/2012 havale tarihli dilekçesinde; talep sonucuna ilişkin beyanlarında davalarına Alacak davası olarak devam etmek istediklerini, sözleşme alacaklarını tüm fer’ileri ile birlikte karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, Davanın Kısmen KABUL Kısmen REDDİ ile, 4.965,95 TL ana para, 550,39 TL 05/05/2008 tarihine kadar işlemiş faiz, 85,67 TL’nin ihtar giderinin ana para ve ihtar giderine 05/05/2008 tarihinden başlamak üzere ve yıllık toplamda %70,14’ü geçmemek üzere TC Merkez Bankasınca 3 ayda bir açıklanan azami gecikme faiz oranında işleyecek faizi ile
2012/23022-28917
birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin taleplerin REDDİNE karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 YTL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00 YTL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.