Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/6085 E. 2021/15774 K. 04.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6085
KARAR NO : 2021/15774
KARAR TARİHİ : 04.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I- Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Müştekinin aşamalardaki beyanına göre, oturduğu binanın bodrum katındaki deposundan bir adet yazıcı ile birlikte bir adet de kol saatinin çalındığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi gereği hükmolunan 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 119/1-c maddesi gereği bir kat artırım yapılması sırasında, 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
İddianamenin sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 119/1-c. maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün iste gibi BOZULMASINA, 04.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.