YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/16193
KARAR NO : 2012/19323
KARAR TARİHİ : 19.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Adet ve kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasının alındığı duruşma tutanağında Cumhuriyet savcısı görüldüsü bulunması ve 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın geçici 3. maddesinde yer alan düzenleme karşısında tebliğnamede yer alan (I) numaralı düşünce benimsenmemiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa’nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından, adli emanetin 2006/6208 sırasına kayıtlı ve şikayetçiye iadesi talep edilen para hakkında bir karar verilmemesi, bu hususta her zaman karar verilmesi olanaklı olduğundan, hırsızlık eylemini gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiren sanığın cezasından 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmaması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, 53/1-a,b,d bendlerinde yazılı tedbirler dışındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.