YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/33080
KARAR NO : 2021/25878
KARAR TARİHİ : 01.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.
Ancak,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2014/8-71 esas, 2016/42 karar nolu ve 09/02/2016 tarihli kararında da benimsendiği üzere, kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilerek verilen ilk hükmün yalnız sanık müdafisi tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 5 ay hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında “cezayı aleyhe değiştirme” yasağı gözetilerek infazın ilk hükümdeki adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği belirtilmeden sanığın hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına “5 ay hapis cezasından” sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK’nın 52/4 maddesi gereğince ilk hükümde belirlendiği şekliyle adli para cezasının sanıktan birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline” şeklindeki ifadelerinin eklenilmesi ve sonuç cezanın adli para cezası olması sebebiyle ‘TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanmasına’ ilişkin kısmın karardan çıkarılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.