YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9987
KARAR NO : 2021/12683
KARAR TARİHİ : 23.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten basit yaralama
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı cezası, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz talebinin reddine ilişkin 04.05.2016 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin ek kararın isteme uygun ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığında dair karar yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık …’ın aynı zamanda katılan sıfatının bulunması ve mahkemece katılan sıfatına yönelik vekalet ücretine hükmedilmiş olması karşısında üzerine atılı kasten yaralama suçundan beraatine ilişkin olarak lehine ikinci kez vekalet ücretine hükmolunamayacağı anlaşılmakla, bu yönündeki tebliğnamenin düzelterek onama düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 25/1. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “CMK’nin 223/3-b maddeleri gereğince taktiren sanığa CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” ibaresinin çıkarılıp yerine “… 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddeleri gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün isteme uygun DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
23.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.