YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11404
KARAR NO : 2021/17222
KARAR TARİHİ : 20.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141, CMK’nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, hükümlünün suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, hükümlü hakkında yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanun’un 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 492 ve 493. maddelerinde yer alan suçların öğelerinin farklı olduğu nazara alınıp; somut olayda, sanığın suç tarihinde gece vakti müştekinin işyerinin muhkem demir korkuluklu kapısının camını kırıp, kapı kilidini sert cisimle zorlayarak açıp işyerinden yazar kasa ile tekel, gıda maddeleri, şampuan, kolonya, diş macunu gibi pek fahiş değerdeki ürünleri çalması şeklindeki eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522. maddelerinde yazılı suçu, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun’un 116/4. ve 151/1. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu; suç tarihi itibariyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamında olduğu da gözetilerek 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp; sonucuna göre de 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.