Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/29775 E. 2021/21951 K. 20.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/29775
KARAR NO : 2021/21951
KARAR TARİHİ : 20.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-)Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık …’in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-)Sanık hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizi bakımından;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
1- Sanığın, tehdit suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde ise;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/02/2016 tarih, 2014/8-71 esas, 2016/42 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, sanık hakkında hapis cezası ertelenerek verilen ilk hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 5 ay hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında “cezayı aleyhe değiştirme” yasağı gözetilerek ilk hükümdeki erteleme hükümlerinin sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınmadan hükmün aynen açıklanması suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye kısmen uygun olarak hüküm fıkrasında 5 ay hapis cezasından sonra gelmek üzere CMUK’un 326/son maddesine göre kazanılmış hak kuralı uyarınca “sanık hakkındaki 5 ay hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca takdiren 2 yıl denetim süresi belirlenmesi” şeklindeki ibarelerin eklenilmesi ve TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına dair kısmın karardan çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.