YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12846
KARAR NO : 2021/13197
KARAR TARİHİ : 29.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanığın, müşteki …’ün lojman olarak kullandığı binanın alt katında bulunan bina eklentisi niteliğindeki tuvaletten suça konu muslukları gece çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1 maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
2) Dosya içerisinde bulunan Takdir Kıymet Tutanağı’ göre sanığın çaldığı muslukların toplam değerinin 2,50-3,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin 11.02.2016 tarihli kararından sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun anılan ilamından sonraki dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
3) Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 141/1 maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 143 maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılırken 1 yıl 6 ay yerine, 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.