YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2893
KARAR NO : 2021/22447
KARAR TARİHİ : 22.09.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Göçmen kaçakçılığı
HÜKÜM : Mahkumiyet
K A R A R
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.
A) Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B) Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmünün temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Oluşa uygun mahkeme kabulüne göre, sanığın Türk vatandaşlarını kendi gerçek pasaportlarıyla Türkiye’den çıkarmak isterken yakalanması eyleminde, TCK’nın 79/1-b maddesinde düzenlenen “bir Türk vatandaşının kanuni olmayan yollardan yurt dışına çıkarılması” biçimindeki seçenek davranışın gerçekleşmemesi nedeniyle, yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Kabule göre de;
a) Göçmen kaçakçılığı suçunda, göçmenler suçun mağduru olmayıp, suçun konusunu oluşturduğundan TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmasının mümkün olmaması, temel cezada bu madde uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken de cezanın eksik belirlenmesi,
b) Türk vatandaşlarının yurt dışına çıkarılmadan yakalanmaları nedeniyle sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, suç tarihi de dikkate alınarak TCK’nın 35.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, fazla ceza tayin edilmesi,
c) Karara dayanak yapılan Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/362 D.İş sayılı iletişimin tespiti kararının dosyada bulunmaması,
Kanuna aykırı ve sanık …’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.