YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4924
KARAR NO : 2021/9261
KARAR TARİHİ : 27.05.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel taciz ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçlarından sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/2, 103/3, 103/6, 106/1, 191/1 (üç kez), 43/1 ve 62/1. (üç kez) maddeleri gereğince 16 yıl 5 ay 15 gün hapis, 5 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, cezalarının aynı Kanun’un 58. Maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2015 tarihli ve 2014/226 esas, 2015/181 sayılı kararının Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/7398 esas, 2015/12186 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, infaz savcılığınca tekerrür konusunda tereddüt oluştuğundan bahisle karar verilmesi talebi üzerine, hükümlü hakkında verilen hapis cezalarının 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez mükerrir sayılması ile koşullu salıverilmemesine ilişkin aynı Mahkemenin 19/04/2016 tarihli ve 2014/226 esas, 2015/181 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2016 tarihli ve 2016/536 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2012 gün ve 2011/1-452 esas, 2012/57 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına yasal olanak bulunmadığı, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan … (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/04/2008 tarihli ve 2007/932 esas, 2008/298 sayılı ilamında hükümlü hakkında 1. kez tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle hükümlünün işbu infaza konu ilam yönünden 2. kez mükerrirlik şartlarını taşıdığı anlaşılmış ise de, kararda ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmediği cihetle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/03/2013 tarihli ve 2012/18507 esas, 2013/4438 sayılı ilamı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/02/2013 tarihli ve 2011/26646 esas, 2013/2467 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, bu hususun hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bu nedenle hükümlü hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/10/2020 gün ve 94660652-105-09-560-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar tarihinden sonra 14.04.2020 tarihinde kabul edilen 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 49. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde yapılan değişiklikte dikkate alınarak kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2016 tarihli ve 2016/536 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.