YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11799
KARAR NO : 2021/14268
KARAR TARİHİ : 15.09.2021

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ordu Çocuk Mahkemesinin 03/07/2020 tarihli ve 2019/360 esas, 2020/96 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/03/2021 gün ve 626-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2021 gün ve 2021/35838 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ordu Çocuk Mahkemesinin 03/07/2020 tarihli ve 2019/360 esas, 2020/96 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında Ordu Çocuk Mahkemesinin 03/07/2020 tarihli kararı ile nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçları ile birlikte işlediği kabul edilen mala zarar verme suçundan hırsızlık yapılan iş yerinin cam balkon kapı kilidinin kırılması iddiası nedeniyle eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; 15/11/2019 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda kapı kilidinin kırıldığına dair bir tespitin bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun ve suçları birlikte işlediği kabul edilen …’un beyanlarında kapı kilidinin kırılarak girildiğine dair bir ifadenin bulunmaması, anılan Mahkemenin kararın “Delillerin Değerlendirilmesi ve Mahkemenin Kabulü” kısmında sürgülü camın ittirilerek iş yerine girildiğinin kabul edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçunu işlediğine dair de mahkumiyete yönelik her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, müştekinin beyanında sürgülü cam kilidinin kırık ve bu nedenle 200 TL zararının olduğunu söylemesi, olay yeri inceleme raporunda sürgülü camın sert bir cisimle zorlanarak açıldığının belirtilmesi karşısında; mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararında isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla (ORDU) Çocuk Mahkemesinden verilen 03/07/2020 tarihli ve 2019/360 Esas – 2020/96 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 15/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.