Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/23542 E. 2021/13591 K. 29.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23542
KARAR NO : 2021/13591
KARAR TARİHİ : 29.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmen teslim olunan taşınmaza el konulması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1)Sanığın, katılana ait taşınmazda kiracı olarak bulunduğu, kiralananın tahliyesine yönelik açılan davada Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/1122 Esas ve 2013/704 Karar sayılı kararı ile davalının taşınmazdan tahliyesine karar verildiği ve Antalya 12. İcra Müdürlüğü’nün dosyası ile tahliye işlemi gerçekleştirilmiş olmasına rağmen, sanığın aynı taşınmaza yeniden el attığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemi 5237 sayılı TCK.nın 290. maddesi kapsamında kalıp İcra İflas Kanunu’nun 342 ve 346. maddesi uyarınca davaya bakma görevininin İcra Ceza Mahkemesi’ne ait olduğu gözetilmeden, duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2)24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesindeki “Basit Yargılama Usulü”nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK’na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;
Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d’de yer alan hükme bağlanmış ibaresinin aynı bentte yer alan, “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 290/1. maddesinde düzenlenen resmen teslim olunan taşınmaza el konulması suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.