YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18556
KARAR NO : 2021/10530
KARAR TARİHİ : 26.05.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I) Müşteki Türkiye Ekonomi Bankası (tasfiye olan Fortisbank) vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapı Kredi Bankası Kurtköy Şubesindeki katılanlara ait hesaptan bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunda, Türkiye Ekonomi Bankası (tasfiye olan Fortisbank)’nın suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı olmadığı gibi verilen katılma kararı da hukuken geçersiz olacağından, hükmü temyiz yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II) Sanığın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Suç tarihinde katılanların Yapı Kredi Bankası Kurtköy Şubesi’nde bulunan ortak hesabındaki 20.000 YTL paranın, sanık …’e ait Türkiye Ekonomi Bankası (tasfiye olan Fortisbank)’nın Küçükbakkalköy Şubesi’ndeki hesaba aktarıldığı ve şüpheli bir durum olduğunun fark edilmesi sebebiyle, ilgili banka görevlileri tarafından hesaba bloke konulmak suretiyle sanığın suça konu parayı çekmesinin engellendiği somut olayda; katılanların hesabından rızaları dışında havale yapılması ile paranın sanığın fiili hakimiyet alanına geçtiği ve suçun tamamlandığı, bu andan sonra sanığın parayı bankadan çekmemesinin suçun tamamlanmış olmasına etki etmeyeceğinin anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek sanık hakkında TCK’nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.