YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12608
KARAR NO : 2021/11555
KARAR TARİHİ : 07.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen sanık …’ın yüzüne karşı verilen 01/12/2015 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde CMK’nın 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması ve yasa yolu bildiriminde temyiz süresinin ilgililerin kararı öğrendiğinden itibaren işlemeye başlayacak 7 gün olarak belirtilmesi suretiyle tarafların yanıltılması sebebiyle sanıkların temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabulüyle yapılan incelemede,
1-Sanıkların suç konusu sitenin duvarından atlarken kolluk görevlileri tarafından görülerek kovalama sonucunda sanık …’ın yakalandığı ve hırsızlığa konu bataryaların ele geçirildiği olayda, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin sanıklar hakkında TCK^nın 35. maddesinin tatbik edilmemesi,
2-Dosya kapsamına göre eylemin gerçekleştiği yerin henüz içerisinde oturum olmayan tamamlanmış site olduğu dikkate alındığında konut dokunulmazlığı suçu yasal unsurları itibarıyla oluşmadığından sanıkların atılı suçtan beraati gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
3-Sanık … hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Konya 8.. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/212 Esas, 2014/472 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde
“Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ve “Davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince tebliğnamaye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.