YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15122
KARAR NO : 2021/15816
KARAR TARİHİ : 04.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar duruşmasında … E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu ve … aracılığı ile hazır edildiği anlaşılan sanığın yüzüne karşı verilen 12.11.2020 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK’nın 263’ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, sanığın 23.11.2020 tarihli temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde, suç tarihi itibariyle ceza miktarının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olduğu, mahkemece hükmün gerekçesinde herhangi bir teşdit gerekçesi belirtilmediği anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümlerin sadece hüküm fıkralarında yer alan ve “… suçun işleniş şekli suçtan meydana gelen zarar dikkate alınarak takdiren..” şeklinde belirtilen gerekçe ile temel ceza 3 yıl olarak belirlenip bu şekilde teşdiden hüküm kurulmak suretiyle TCK’nın 61. maddesine aykırı davranılması,
2. Suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca cezanın üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmemesi,
3. 27.05.2015 tarihli ilk hükümde hırsızlık suçundan sanık hakkında 3 farklı müştekiye yönelik, ayrı ayrı 5’er ay hapis cezasına hükmolunduğu, bu hükmü sanık temyiz ettiği, aleyhe temyiz bulunmadığı, Dairemizin 2019/5299 E. – 2019/16512 K. sayı ve 28.10.2019 tarihli bozma kararından sonra kurulan ikinci hükümde 3 kez 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmemesi,
4. Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, takdiri indirim nedeni ile indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.