YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13498
KARAR NO : 2021/16298
KARAR TARİHİ : 07.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların, müştekiye ait park halindeki minibüsün yan kısmında kilitli olmayan muhafaza kutusunun içinde bulunan aküleri çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, suç tarihi itibariyle, sanıklar hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 6545 sayılı Kanunda değişiklik 142/1-e maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 3 yıl olduğu ve teşdiden ceza verildiği belirtildiği halde, temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve bu mahkumiyeti yerine adli sicil kaydında yer alan Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/12/2008 tarih 2008/481 Esas – 2008/1404 Karar sayılı kararı ile TCK’nın 152/1-a maddesi uyarınca verilen 6000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/12/2008 tarih 2008/481 Esas – 2008/1404 Karar sayılı kararı ile TCK’nın 152/1-a maddesi uyarınca verilen 6000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.