YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23954
KARAR NO : 2021/10480
KARAR TARİHİ : 25.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret, tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sanık …’ın diğer katılan sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik yapılan itirazın 24/06/2014 tarihli ek karar ile incelenerek reddine karar verildiği, bahse konu kararın katılan sanık … vekiline 10/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve ek karara yönelik bir temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından ve katılan sanık … vekilinin temyiz isteminin mala zarar verme suçu bakımından katılan sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sebebiyle kendisi lehine vekalet ücreti verilmemesi yönünden olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19/02/2013 tarih 2011/137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere aynı davada yargılanan sanığın bir kısım suçlardan beraat etmesi, diğer suçlardan mahkum olması halinde karşı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından bu sebeplerle tebliğnamede red ve düzeltilerek onama isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.
I)Katılan sanık … vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Katılan sanık … vekilinin 29/04/2014 tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz talebinden feragat nedeniyle dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,

II)Katılan sanık … vekilinin katılan sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III)Katılan sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre katılan sanık …’ın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.