YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15017
KARAR NO : 2021/17092
KARAR TARİHİ : 19.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra 02/11/2020 tarihinde hükmü temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Kararın daha önce Yargıtay denetiminden geçtiği için 1412 sayılı CMUK’da düzenlenen temyiz yasa yoluna tabi olduğu; sanık müdafiinin yokluğunda sanığın yüzüne karşı kurulan 23/09/2020 günlü kısa kararda yasa yolu açıklaması yapılırken, temyiz süresinin tebliğ-tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğunun yazılmış olması hususunun yanıltıcı mahiyette olması nedeniyle, sanık ve sanık müdafii’nin temyiz başvurusunun süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Sanığın tekerrüre esas alınan Gülnar Sulh Ceza Mahkemesinin 28/05/2010 tarihli ve 2010/65 Esas-2010/77 Karar sayılı ilamında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gülnar Sulh Ceza Mahkemesinin 28/05/2010 tarihli 2010/65 Esas 2010/77 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de sanığın adli sicil kaydına göre Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2009 tarih, 2009/19 E. 2009/62 K. sayılı ilamı ile 2313 sayılı Kanunun 23/5. maddesindeki suç nedeniyle verilen ve 31/03/2014 tarihinde yerine getirilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle bu cezanın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,hüküm fıkralarından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak “ Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2009 tarih, 2009/19 E. 2009/62 K. sayılı ilamı ile 2313 sayılı Kanunun 23/5. maddesindeki suç nedeniyle verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Gülnar Sulh Ceza Mahkemesinin 28/05/2010 tarihli 2010/65 Esas 2010/77 Karar sayılı kararındaki 2 ay 27 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.