Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/29458 E. 2021/22348 K. 22.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/29458
KARAR NO : 2021/22348
KARAR TARİHİ : 22.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KATILANLAR : …, …
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat
TEMYİZ EDENLER : Katılanlar

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında Dairemizin 2013/26761 esas, 2015/38308 karar ve 23/11/2015 tarihli ilamında, katılan …’a yönelik sair tehdit ile katılan …’a yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin reddine, sanığın katılan …’a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden ise onanmasına karar verildiği, bozma sonrası yeniden kurulan hükümlerde kesinleşen bu suçlar yönünden beraat kararları verilmiş ise de, bu kararlar usul ve Kanuna aykırı olduğundan yok hükmünde olup; temyiz edilebilir nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar … ve …’ın tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası istekleri hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık hakkında katılan …’a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanığa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sanığın sorgu tarihi olan 17/12/2010 gününden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan …’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle, TCK’nın 66/1-e ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.