YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11468
KARAR NO : 2021/11301
KARAR TARİHİ : 02.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Musluk başlıklarının bulunduğu iki adet kolinin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, katılanın “olay günü benim depomun içine koyduğum iki koli halindeki musluk başlığını sanığın aldığını gördüm ve sanığı yakaladım, savunmasında bahsettiği gibi dışarıdan almış değildir, içeriden alındı, depo kapısı açıktı,” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1. maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
2) Suç tarihinde sanığın müştekiye ait işyeri deposuna rızası dışında hırsızlık amaçlı olarak girdiği, içeriden bir şey almadan çıktığı, aksi sabit olmadığı için itibar edilen savunmasına göre işyeri deposu içinde değil kapı önünde yer alan iki koliyi dışarıdan aldığı gerekçesi ile işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun işlendiği kabul edilip, hırsızlığın dışarıdan gerçekleştiğinin kabul suretiyle çelişki yaratılması,
3) Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi,
4) Gerekçeli karar başlığında suç saatinin gösterilmemesi,
5) Kabule göre de;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.