YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9469
KARAR NO : 2021/12863
KARAR TARİHİ : 29.09.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım etme
HÜKÜMLER : 1) Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarih ve 2019/90 Esas – 2019/408 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası
b) Sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK’nin 81/1, 39, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası
c) Sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat
2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarih ve 2019/3830 Esas – 2021/824 Karar sayılı kararı ile; kurulan hükümlerin tamamı yönünden istinaf başvurularının esastan reddine dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarih ve 2019/3830 Esas – 2021/824 Karar sayılı kararının, sanık … müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması;
Sanık … hakkında ise CMK’nin 286/2-g maddesi gereğince on yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçtan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyize tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında kurulan hüküm yönünden ise; 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün değil ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas – 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılanlar vekilinin, hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, işin esasına girilerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Sanık müdafii istinaf sonrası verilen karara karşı süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de; sanık …’nın bulunduğu cezaevinde beyanının alınması suretiyle ceza infaz kurumunca düzenlenen 25.06.2021 tarihli tutanak içeriğine göre temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, feragat nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 266/1. ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,
2) Sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürme, sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında maktul …’ı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden;
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarih ve 2019/3830 Esas – 2021/824 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin; sanık … hakkında beraat kararı yerine asli fail olarak kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi, sanık …’ın yardım eden olarak değil asli fail olarak sorumlu tutulması, sanık … hakkında ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.