YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7647
KARAR NO : 2021/13817
KARAR TARİHİ : 02.11.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER :1) … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2018 tarih ve 2017/273 Esas, 2018/202 Karar sayılı ilamı ile;
a) Sanığın …’ı kasten öldürme suçundan TCK’nin 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı
b) Sanığın …’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35/2, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı
c) Sanığın …’u kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 53, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı
d) Sanığın …’ı kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı
2) … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26/03/2019 tarih ve 2018/2649 Esas, 2019/1089 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanığın …’ı kasten öldürme suçundan müebbet hapis cezasına yönelik “istinaf başvurularının esastan reddine” dair kararı
b) Sanığın …’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 15 yıl hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile anılan mahkumiyet hükmünün CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak TCK’nin 81/1, 35/2, 53, 63. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı
c) Sanığın …’u kasten yaralama suçundan 4 yıl hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile anılan mahkumiyet hükmünün CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak TCK’nin 86/1, 86/3-e, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı
d) Sanığın …’ı kasten yaralama suçundan 6 ay hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

… Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26/03/2019 tarih ve 2018/2649 Esas, 2019/1089 Karar sayılı kararının sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09.11.2020 tarih ve 2020/735 Esas – 2020/2755 Karar sayılı kararı ile “sanık … müdafiinin süresinde süre tutum dilekçesi verdiği, ancak gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği, süre tutum dilekçesinde temyiz nedenlerini belirtmediği anlaşıldığından; temyiz nedeni bildirilmediği gerekçesi ile Heyetimizden Sayın … ve …’in; nedene bağlı olmaksızın inceleme yapılması gerektiğine yönelik karşı oyları ve oy çokluğu ile, sanık … müdafiinin temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi uyarınca reddine” karar verildiği,
Dairemizin red yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 16/03/2021 tarihinde “… Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanık … hakkında verilen hükümler 26/03/2019 tarihinde yüze karşı tefhim olunmakla temyiz süresi başlamış ve sanık … müdafisi tarafından süresi içinde 01/04/2019 tarihinde süre tutum dilekçesi verilmiştir. Bu dilekçede bir temyiz nedeni gösterilmemiştir.
Gerekçeli karar 09/04/2019 tebliğ edilmekle sanık … müdafileri Av. … ve Av…. tarafından verilen ve maddi hata sonucu yazıldığı düşünülen 15/01/2019 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi üzerinde “17/04/2019” tarihli hakim havalesi mevcuttur. Bu tarih esas alındığında CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca
gerekçeli temyiz dilekçesi tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde verilmemiştir. Ancak UYAP kaydı üzerinde yapılan incelemede, sanık müdafileri tarafından verilen gerekçeli temyiz dilekçesinin UYAP havale kaydı “16/04/2019″dur. Bu tarihe göre gerekçeli temyiz talebinin süresinde olduğu ve UYAP kayıtlarının öncelikle dikkate alınması gerektiği tartışmasızdır.
Sanık müdafileri tarafından verilen ve süresinde olduğu düşünülen gerekçeli temyiz dilekçesinde özetle eksik incelemeye, yanılgılı değerlendirme sonucu hukuka aykırı karar verildiğine, meşru savunmaya, olayda haksız tahrikin varlığına, suç vasfına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri bildirilmiştir.
Bu durumda, sanık … müdafileri Av…. ve Av…. tarafından süre tutum dilekçesinden sonra CMK’nin 295/1. maddesine uygun olarak verilen gerekçeli temyiz dilekçesi bulunduğu” gerekçesiyle itirazda bulunulduğu,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla:
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 09.11.2020 tarih ve 2020/735 Esas – 2020/2755 Karar sayılı ilamının sanık … hakkındaki red kararının KALDIRILMASINA,
Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
1) Sanık hakkında katılan …’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında katılan …’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanık hakkında …’ı kasten öldürme ile katılan …’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
… Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26/03/2019 tarih ve 2018/2649 Esas, 2019/1089 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin; sanığın maktul …’a karşı eylemi yönünden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hukuka aykırı karar verildiğine, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin tartışılmadığına, katılan …’a karşı eylemi yönünden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hukuka aykırı karar verildiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, eylemin ancak yaralama olarak değerlendirilebileceğine, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin tartışılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında sanık müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince … 4. Ağır Ceza Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.