YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10723
KARAR NO : 2021/13796
KARAR TARİHİ : 02.11.2021
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama
HÜKÜMLER : 1) Yunak Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2018 gün ve 2018/153 Esas, 2018/248 Karar sayılı kararı ile,
a) Sanık … hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 87/2-b-son ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,
b) Sanık … hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 87/2-b-son, 39/2-a ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası,
2) Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 11/03/2020 tarih, 2019/443 Esas, 2020/595 Karar sayılı kararı ile,
a) Sanık … hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama suçundan beraatine,
b)Sanık … hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 87/2-b, 29, 62 ve CMK’nin 283. maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezasına dair mahkumiyet kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 11/03/2020 tarih, 2019/443 Esas, 2020/595 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan “1 yıl 18 ay” hapis cezasının bölge adliye mahkmesince kaldırılarak sanık hakkında “4 yıl 8 ay 7 gün“ hapis cezasına hükmedilip ceza artırıldıktan sonra CMK’nin 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği sonuç cezanın “1 yıl 18 ay” hapis cezası olarak belirlendiği, kazanılmış hakkın infaza ilişkin olduğu, bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesince sanığa verilen ceza artırılmış olduğundan kararın temyize tabi olduğu, Sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nin 37/1, 86/1 ve 87/1-a-son maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın TCK’nin 86/1, 87/2-b-son ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın “beraatine” karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen “mahkumiyet” kararı istinaf mercii tarafından “beraat” kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden,
Hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) İddianamede talep edilmediği halde, sanık … hakkında 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK’nin 87/2-b-son maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2) İstinaf hükmünde, hükmün üst Cumhuriyet savcısına 31/12/2018 tarihinde tebliğ edildiği belirtilerek 09/01/2019 tarihli istinaf isteminin süresinde olmadığına karar verilmiş ise de, mahalli mahkemenin 05/01/2019 tarihli yazısında dosyanın üst Cumhuriyet Savcılığına görüldü için bu tarihte gönderildiğinin anlaşılması karşısında istinaf talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 11/03/2020 tarih, 2019/443 Esas, 2020/595 Karar sayılı hükümlerinin CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “ Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.