YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2000
KARAR NO : 2021/17377
KARAR TARİHİ : 09.11.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Sanığın suç tarihinde mağduru sopa ile vurmak suretiyle yaraladığı şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 86/2,86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253. maddesinin 3. fıkrasına göre “uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen başka bir suçla işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki amir hükmü karşısında uzlaşmaya tabi olmayan silahla kasten yaralama suçuyla birlikte işlenen mala zarar verme suçu bakımından uzlaştırma hükümleri uygulanamayacağı gözetilerek tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Her ne kadar 14.07.2021 günlü Resme Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hayvanları Koruma Kanunu ile TCK’da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 17. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 151/2. maddesi yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanun hükümleri uyarınca sahipli hayvan mal (eşya) olmaktan çıkartılıp, can olarak kabul edilmiş ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’na eklenen “Adli Cezalar” başlıklı 28/A maddesi ile de bu nevi sahipli hayvanı kasten yaralama ya da öldürme suçunun cezaları artırılmış ise de; suç tarihi itibariyle daha lehe hükümler içeren TCK’nın 151/2. maddesinin somut olayda uygulanmasının hukuka uygun olduğu değerlendirilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, mağdurun köpeğine tüfek ile ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 151/2. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturacağı gözetilmeden aynı Yasanın 152/2-a maddesi hüküm kurulması,
2- Suça konu köpeğin değerinde azalmanın meydana gelip gelmediği araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.