YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10176
KARAR NO : 2021/19431
KARAR TARİHİ : 21.10.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Reşit olmayanla cinsel ilişki, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılanlar … ve … vekilinin 06.05.2016 tarihli Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine sunduğu süre tutum dilekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile birlikte beraat hükmüne de itiraz ettiğini belirttiği, 20.06.2016 havale tarihli “Yargıtay İlgili Ceza Dairesine gönderilmek üzere” başlıklı dilekçesinde ise suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan beraat hükmünü açıkça temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan vekilinin 06.05.2016 tarihli dilekçesinin aynı zamanda temyiz başvurusu niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, reşit olmayanla cinsel ilişki; sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, bu hususta Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından bir karar verilmiş olmakla dosyanın mahalline iadesine,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuğun, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 27.01.2016 tarihli raporuna göre olay tarihlerinde on beş yaşını doldurmuş ve aralarında gönül ilişkisi olan mağdureyi cebir, tehdit ve hile olmaksızın evine götürdüğü ve mağdurenin ailesine haber vermeden yanında tuttuğunun anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, son kesen usulü işlem olan 04.05.2016 günlü hüküm tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan … vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,
3) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın, yaşı küçük kızı katılan … ile ilişkisi olan ve olay akşamı evlerinden çıkarken gördüğü katılan …’ı CMK.nın 90/1. maddesi kapsamında yakaladıktan sonra, kızıyla olan münasebet derecesini öğrenmek için telefonunu elinden alıp kilidini açmasını istediği, katılanın da “neden açıyormuşum” demesi üzerine duyduğu öfke nedeniyle katılanın yüzüne yumruk attığı olayda, sanığın katılandan kaynaklanan haksız tahrik gerçekleştirdiği kasten yaralama eylemi nedeniyle TCK.nın 86/2, 29. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.