YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7776
KARAR NO : 2012/5617
KARAR TARİHİ : 12.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar …(…) ve …’nın önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklar hakkında, 765 ve 5237 sayılı Kanunlardan hangisinin lehe olduğunun belirlenmesinde, müştekinin kapısının sert bir cisimle zorlanarak hırsızlığa teşebbüs edilmesi eyleminden dolayı haklarında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/2. maddesine uyduğunun kabulü ile bu maddedeki ceza miktarı ile kıyaslama yapılması ayrıca aynı Kanunun 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluştuğu ancak müştekinin şikayetçi olmadığının dikkate alınarak 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
2- Karar başlığında suç yeri belirtilmemek suretiyle CMK 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
3- Gerekçeli kararın mühürlenmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232/7. maddesine aykırı davranılması,
4- Sanıkların bir şey almadan yakalandıklarından eylemleri eksik teşebbüs aşamasında kalmış olmasına rağmen 765 sayılı TCK’nın 61. maddesi yerine 62. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanıklara fazla ceza tayin edilmiş olması,
5- Sanıkların adli sicil kayıtlarında yer alan ilamlar erteli olup, haklarında 765 sayılı TCK’nın 81/2 maddesi uygulanmadığından mükerrir sayılamayacakları dikkate alınarak, aynı Yasanın 522. maddesi uyarınca indirimden faydalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ve sanık …(…)’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.