YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4392
KARAR NO : 2021/20260
KARAR TARİHİ : 03.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
… 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/01/2013 tarih, 2010/401 (E) ve 2013/72 (K) sayılı gerekçeli kararının sanık ile aynı konutta oturan …’a 19.02.2013 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz başvuru dilekçesinin de 22.02.2013 tarihinde aynı adreste bizzat sanığa tebliğ edildiği , sanığın süresinde temyiz yoluna başvurmaması nedeni ile hakkında verilen kararın kesinleştiği, ilk yapılan tebligat usule aykırı olsa dahi, sanığın yapılan ikinci tebligatla hakkında verilen karara muttali olduğu ve Tebligat Kanunu 32. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere bu tarihte kararı tebellüğ etmiş sayıldığı, bu suretle hükmün kesinleştiği, tebliğnamedeki 19.02.2013 tebellüğ tarihli tebligatın geçersiz kabul edilerek işin esasının incelenmesi gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığın hakkında yargılamanın yenilenmesini talep etmesi üzerine mahkemenin vermiş olduğu 21.11.2015 tarihli ek kararın CMK.nın 223. maddesi kapsamında bir hüküm niteliğinde bulunmadığı ve CMK 319. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere itiraza tabi olduğu, bu nedenle temyizi kabil olmadığı cihetle; sanığın temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi