YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4213
KARAR NO : 2021/5918
KARAR TARİHİ : 26.04.2021

… adına Av. … ile … adına Av. … arasındaki dava hakkında … İş Mahkemesinden verilen 06/03/2020 tarih 2020/35-2020/84 sayılı hükmün, Dairemizin 01/02/2021 tarih, 2020/5824-2021/1015 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, bozma gerekçesinde, Kurum denetmen raporuna esas alınan davacı ile aynı dönemde çalışması bulunan tanıkların, davacının çalışmasına ilişkin doğrular nitelikte beyanda bulunmamaları, bilakis “davacının temizlik işi veya herhangi bir iş yaptığına şahit olmadık şeklindeki açıklamaları” nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği, hiç bir tanığın ifadesinde “davacının temizlik işi veya herhangi bir iş yaptığına şahit olmadık” beyanı geçmediğini, dinlenen tanıkların davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan ettiklerini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.
25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı yeni İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7. maddenin 3. fıkrasına göre “12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.” Geçici 1. maddenin 4. fıkrasına göre de “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.”
Somut olayda, 23.04.1988-14.01.2003 ve 09.05.2012-08.08.2013 tarihleri arasında Almanya’da ikamet eden davacının Türkiye’ye döndüğünde 11.12.2013- 13.12.2013 tarihleri arasında aşçılık işinde kısa süre çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, ücret aldığının işyeri kayıtları ile belirlenmediği, öte yandan mahkemedeki ifadesinde davacının aşçılık yaptığını ifade eden tanıkların, denetmen raporunda davacının yaptığı iş konusunda birbiriyle çelişkili ve mahkemedeki ifadelerinden farklı beyanda bulundukları, denetim raporunun içeriği, tanık beyanlarının çelişkili oluşu, davacının 3201 sayılı Yasa kapsamında 506 sayılı Kanun kapsamında borçlanabilmesi için bildirimin yapıldığı belirgin olup, Kurum tarafından düzenlenen raporda belirtilen tespitler karşısında davacının fiilen çalıştığı iddiasının kanıtlanamadığı anlaşıldığından, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda, Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, davacı vekilinin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.