YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14257
KARAR NO : 2021/18620
KARAR TARİHİ : 04.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm tarihinde başka suçtan hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen 25.12.2015 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK’nın 263’ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği, sonrasında da cezaevinde gerekçeli karar sanığa bulunduğu cezaevinde tebliğ edilmiş ise de, CMK’nın 35/3. maddesi gereğince okunup anlatılmak suretiyle yapılmayan tebligatın usulsüz olması karşısında, sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında suçunu ikrar ederek yer gösterme yapması sebebiyle TCK’nun 168/1. maddesi gereği ceza indirimi yapılmış ise de, bahse konu indirimin yapılması için sanığın “mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi” şartının aranması karşısında somut olayda mağdurun zararının giderilmemesine rağmen etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.