YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3910
KARAR NO : 2021/20838
KARAR TARİHİ : 11.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun kaçırıması ve alıkonulması
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıkların eylemlerinin birden fazla kişiyle birlikte çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan mağdure … vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure … ile internet üzerinden arkadaşlık kurdukları, olay tarihinde sanık … ile 15 yaşından küçük mağdurelerin buluşarak sanık …’ya ait eve gittikleri, bu evden de başka bir eve geçtikleri böylece mağdurelerin 4 gün boyunca sanık …’ya ait evlerde cebir, tehdit hile olmaksızın hürriyetlerinden yoksun kılındıkları anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurelerin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdikleri rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi delaletiyle her bir mağdureye yönelik, ayrı ayrı 109/1, 3-b-f maddesinde düzenlenen birden fazla kişiyle birlikte çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıkların TCK’nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Yasaya aykırı sanıkların, mağdure … vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 11.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.