YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8959
KARAR NO : 2021/12644
KARAR TARİHİ : 22.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılanın 10.05.2016 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, sanık hakkında mala zarar verme eylemi nedeniyle kurulan düşme hükmünü temyiz etmediği belirlenerek bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan 2.500 TL adli para cezasına mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Sanığın aynı katılana yönelik aynı olayla ilgili eylemi sebebiyle kesin nitelikte 2.500 TL adli para cezası ve 9 ay 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de; kanuna aykırı bu durum ile ilgili olarak mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’e karşı tehdit eylemi nedeniyle kurulan 5 ay 5 gün hapis cezasına mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya
göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan 9 ay 21 gün hapis cezasına mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2013 tarih, 2013/2729 Esas ve 2013/1078 numaralı iddianamesi ile sanığın, katılanın “yüzüne kafa attığı, müştekinin sendelediği esnada şüphelinin yumruk attığı, şüphelinin yanında bulunan emanetin 2013/717 sırasında kayıtlı bıçağı salladığı, bıçağın müştekinin kolunu çizdiği” belirtilerek sanığın katılana yönelik kasten yaralama eylemi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nin “86/1-3e, 87/3 ve 86/2” maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, mahkemece gerekçede olayın iddianamede anlatıldığı şekilde kabul edilmesine rağmen sanığın katılana karşı silahla kasten yaralama eylemi nedeniyle TCK’nin 86/2, 86/3-e, 32/2 ve 62. maddeleri uyarınca kesin nitelikte 2.500 TL adli para cezasına ilişkin karar verildiği halde, aynı katılana yönelik kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama eylemi nedeniyle TCK’nin 86/1, 87/3, 32/2 ve 62. maddeleri uyarınca 9 ay 21 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığın aynı katılana yönelik aynı olayla ilgili eylemi sebebiyle iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle çelişki oluşturulması,
b) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın kasten yaralama eylemini, olay tarihinde ve halen Kütahya İl Müftülüğü bünyesinde cami imamı olarak görev yapan katılana karşı yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle; 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiğinin, katılanın aşamalardaki beyanları ve bu beyanları doğrular nitelikteki Kütahya Adlî Tıp Şube Müdürlüğü’nün 17/09/2013 tarihli raporunda katılanın “sağ ön kol medialinde yaklaşık 15 cm lineer dermabrazyon” oluşacak şekilde yaralandığının belirtilmesi nedeniyle sabit olması karşında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-c ve 86/3-e maddelerinin uygulanmaması ve TCK’nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK 86/3-c ve 86/3-e maddelerinin) birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.