YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1817
KARAR NO : 2021/24246
KARAR TARİHİ : 13.10.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak.
1- Mağdur, müşteki ve sanık ifadeleri ile dosya içeriğiyle uyumlu Mahkeme kabulüne göre; sanığın tehdit eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdur ve müştekiyi hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçundan tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK’nın 43. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayini,
2- Kabule göre de;
Sanık hakkında mağdur …’a yönelik TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan mahkumiyet kararı verildiği, hükümden sonra 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ile yine hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağının hüküm altına alınması karşısında; sanık hakkında …’a yönelik tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanunda belirtilen prosedüre uygun şekilde uzlaştırma girişiminde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca “cezayı aleyhe değiştirme yasağının” dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.