YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1520
KARAR NO : 2021/8634
KARAR TARİHİ : 25.10.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdur …’ya yönelik) kasten yaralama (mağdur …’a yönelik) kişiyi hürriyetinden yoksun Kılma (mağdurlar … ile …’a yönelik)
HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdur sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (mağdur sayısınca) kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Cinsel istismar eyleminin işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurun iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdure …’nın hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, bu mağdure yönünden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı ve tüm dosya kapsamına göre mağdur …’ın evde alıkonulduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak
Fiili işlediği sırada altmış beş yaşını bitirmiş olan sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen karar yönünden ise hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.