YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9755
KARAR NO : 2021/6103
KARAR TARİHİ : 26.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK.nın 157/1, 52, 50/1a. maddeleri gereğince kesinleşen karara yönelik eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyizi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kesinleşen ve infaz edilen hükmün, sanık tarafından eski hale getirme talebiyle temyiz edilmesi üzerine verilen ek kararlar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, hükmün tebliğinin usulsüz olması nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin sanık hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 05/02/2020 ve 07/02/2020 tarihli ek kararlarının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükmün sanığın son bildirdiği adrese MERNİS’te kayıtlı olup olmadığı yazılmadan TK’nın 21/2. maddesine göre usulüne uygun olmadan tebliğ edildiği ve mahkemenin kararı 10/09/2013 tarihinde kesinleştirdiği, ancak sanığın bu karara bir itiraz etmeden 08/04/2014′ de adli para cezasının taksitle ödenmesine dair dilekçe verdiği, mahkemenin bu talebi reddettiği, adli para cezasının da infaz edilmesine rağmen sanığın 10/01/2020′ de eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, bu talebe yönelik mahkemenin istemi reddettiği, sanığın bu kararı da aynı taleple temyiz ettiği, sanığın gerekçeli karar tebliğinin usulüne aykırı olmasına rağmen 08/04/2014′ de kararı öğrendiği ve temyiz etmediği anlaşıldığından, daha sonraki tarihlerde süresinden sonra temyiz talebinde bulunduğundan, sanığın süresinden sonra yaptığı temyiz başvurularının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.