YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9134
KARAR NO : 2021/19320
KARAR TARİHİ : 22.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın gündüz vakti temyiz dışı sanıklar … …, … ve … ile birlikte müşteki …’ın evinin olduğu apartmanın önünde gelip, kapısını açmaya çalışırken tanık …’ın görmesi üzerine apartmana giremeden kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35, 116/1, 119/1-c, 35. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 08.01.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçeli karar başlığında sanığın müşteki …’a yönelik gerçekleştirdiği eylemin başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç adının iftira olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.