YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5772
KARAR NO : 2021/13041
KARAR TARİHİ : 05.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık …’in süresinde verdiği 01.07.2015 tarihli süre tutum dilekçesinin sanık sıfatına yönelik olduğu, katılan sıfatına yönelik temyiz dilekçesini, süresinden sonra
01.09.2015 tarihinde verdiği, sanıklar … ve …’in temyiz dilekçelerinin yalnızca sanık sıfatına yönelik olduğu anlaşılmakla, sanıklar Levent, … ve … bakımından sanık sıfatına yönelik inceleme yapılmıştır.
Sanık …’in yokluğunda verilen kararın, sanığın savunmasında bildirdiği “Karşıyaka Mah. 1036 Sk. No:1 K:1 Merkez/ …” adresi yerine “Karşıyaka Mah. 1036 Cad. No:2 Merkez/…” adresine gönderildiğinin anlaşılması karşısında, yapılan tebligatın usulune uygun olmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Hükümde, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; … de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK’nin 34. maddesine aykırı karar verilmesi,
2)Sanıklar … ve Levent hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29. maddelerinden verilen “1 yıl 2 ay 18 gün” hapis cezası üzerinden TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın “1 yıl 5 gün” hapis cezası yerine “12 ay 5 gün” hapis olarak hesaplanması,
3)Sanık … hakkında Levent’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile mağdurun farklı olması durumuyla ilgili uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre sanığa isnat edilen TCK’nin 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun da uzlaştırma kapsamına alındığı ve yapılan yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4)Sanık … hakkında …’i kasten yaralamadan kurulan hükümde ertelenen hapis cezası için belirlenen denetim süresinin, hükmolunan ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi ile TCK’nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,
5)Sanık … hakkında …’i kasten yaralamadan ve Levent’e yönelik mala zarar vermeden kurulan hükümlerde kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesi uyarınca TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.