YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/35957
KARAR NO : 2021/6109
KARAR TARİHİ : 26.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat

Sanığın dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık …’ın, kendisini zengin ve hayırsever bir iş adamı olarak gösterip beraber iş yapacakları ve kendisine kar payı vereceği vaadi ile katılandan farklı zamanlarda yaklaşık 100.000 TL’ye yakın para almasına rağmen, söz konusu paradan sadece 3 ayrı zaman diliminde 3.000’er TL kar payı adı altında ödeme yapıp, bunun haricinde herhangi bir ortak iş yapmaksızın ve parayı iade etmeksizin ortadan kaybolmak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;
Katılan tarafından ibraz edilen mesaj içeriklerinde, sanığın sürekli olarak ortak iş yapmak amacıyla katılandan para istemesi, ona para kazandıracağını söylemesi ve değerli taşınmazları olduğunu belirtmesine karşın, sanığın bu yazışmaların aksine katılanın kendisine borç vermeyi teklif ettiği ve faizle aldığı borcunu ödediğini savunması, katılanın anlatımlarını doğrulayan tanık beyanları karşısında; sanığın iyi bir geliri olduğu izlenimi yaratarak katılandan aldığı paralar karşılığında üç ayrı zaman diliminde 3.000’er TL kar payı adı altında ödemeler yaptığı ve bu şekilde güven sağladıktan sonra aldığı parayı iade etmeyerek ortadan kaybolduğu anlaşılmakla, eyleminin 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamındaki 5237 sayılı TCK’nın 157/1 ve 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına hükmedilmesi,
Kabule göre de;
Suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen beraat kararında CMK’nın 223/2-a maddesine dayanılması gerekirken yanılgıya düşülerek hüküm fıkrasında CMK’nın 223/2-c maddesinin gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.