Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/423 E. 2021/10709 K. 26.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/423
KARAR NO : 2021/10709
KARAR TARİHİ : 26.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Katılan … ve malen sorumlu …’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Katılan … ve malen sorumlu …’ın temyiz istemlerinin, Muş Adli Emanetinin 2007/187 sırasında kayıtlı bir kısım eşyaların kendilerine iade edilmesine dair talepleri hususunda mahkemece verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik olup, “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar, CMK’nın 223/1. maddesinde belirtilmemesi nedeniyle hüküm niteliği taşımadığı ve temyizi kabil bulunmadığı anlaşılmakla, katılan … ve malen sorumlu …’ın temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanık … müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yokluğunda verilip, 02/11/2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11/11/2020 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
III- Sanıklar …, … ve … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24/03/2007 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
IV- Sanıklar …, … ve … hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
UYAP’tan yapılan incelemede, sanık …’ün hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Muş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla birlikte, dosya içerisindeki sanık …’ün cezaevinden gönderdiği 08/02/2016 tarihli dilekçesinde, duruşmaya katılmak istemediğini, gereğinin yapılmasını talep ettiğini belirttiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki sanık …’ün CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığına dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.